Historia Wenecji (Italia)

Historia miasta sięga wczesnego średniowiecza (V w.), gdy iliryjski szczep Wenetów schronił się tu przed najazdami Hunów, a w VI w. Longobardów na bagniste, osłonięte wodami Adriatyku wyspy: Torcello, Burano, Murano, Rivo Alto i Malamocco.
Pierwsi władcy spośród patrycjatu, rezydowali na odległej o 10 km na południe wyspie Malamocco. Dziesiąty z kolei doża połączył wysepki Rivo Alto w jeden kompleks miejski i podporządkowując sobie okoliczne gminy, stworzył rosnący coraz bardziej w siłę - organizm państwowy, podległy z początku tytularnie cesarzom bizantyńskim.
Sprowadzone do miasta w VIII w. szczątki św. Marka Ewangelisty, przechowywane w bazylice wybudowanej na wzór kościoła św. Apostołów w Bizancjum, patronowały odtąd przez wieki potężnej rzeczypospolitej (Serenissima) rozrastającej się od dalmatyńskich wybrzeży i posiadłości na Bliskim Wschodzie po Bergamo na zachodzie i Rawennę na południu.
Zwycięstwo nad konkurencyjną Genua (Chioggia, 1381), zapewniło Wenecji panowanie nad morzami i spowodowało niesłychany rozkwit swoistej architektury, malarstwa i rzemiosła. Odkrycie w końcu średniowiecza nowych dróg handlu morskiego osłabiło stopniowo republikę kupców i żeglarzy.
Upadek Napoleona i wynikła z układów politycznych sytuacja oddała ją w ręce Austrii.
W 1866 r. jako jedna z ostatnich prowincji wcielona została w skład królestwa Włoch.

źródło: "Włochy - Mały przewodnik turystyczny" autor: Roman Szałas

Dodaj komentarz                      [ 0]
Masz ciekawy pomysł, uwagi dotyczące tego tematu to nie zastanawiaj się dłużej i napisz do mnie może to pomóc innym!